این دفتر خالی از سواد (سیاهی)
وقتی
مدتی شعر نمی گویم
سفره های زمینی دلم
پرآب می شود
و کویر عطشناک ذهن من
این دفتر خالی از سواد(سیاهی)
از واژه های آبکی شعرم
سیر از عطش و
دل سیاه
سیراب می شود
+ نوشته شده در یکشنبه بیست و نهم اردیبهشت ۱۳۸۷ ساعت 20:23 توسط شبنم شیروانی
|